Engelse Setter, jachthond gefokt in Engeland die zijn naam ontleent aan zijn manier van arreteren. De huidige Engelse Setter dateert van omstreeks 1825.  Hij laat zich herkennen aan zijn smalle lange hoofd, zijn diep-bruine ogen, zijn lange vierkante snuit, zijn langharige oren, licht afgerond aan de uiteinden, zijn gladde jas en zijn rechte bepluimde staart die spits uitloopt wanneer hij gestrekt is. Zijn vacht - soms bont - kan veel verschillende kleuren hebben: wit, zwart en wit, zwart, wit en vuur, citroen en wit. De Engelse Setter wordt gebruikt voor de jacht op gevogelte. Zeer zacht van natuur is hij een ideale kindervriend.

Deze magnifieke stilist, koning van de Field-Trial, is oppermachtig op de vlakte, maar eveneens efficient op andere terreinen. Al is het niet zijn specialiteit, kan hij leren te apporteren; hij mag nooit behaard wild achtervolgen. Het overgrote deel van de exemplaren in Frankrijk zijn jachthonden.